15 chłopa w umrzyka skrzyni





Assassin's Creed IV: Black Flag - Freedom Cry Music from the Video Game
Kompozytor: Olivier Deriviere
Data wydania: 18-02-2014
Format: Digital / Promo

Odczuwam lekką dumę z tytułu recenzji, jednocześnie maskując nim ignorancję jeśli chodzi o najnowszy DLC do czwartej odsłony asasyńskich przygód. Tak czy inaczej, jestem świeżo po zapoznaniu się z kolejnym flagowym okrętem Oliviera Deriviere. I chociaż Remember Me OST to po prostu najwyższa karta oraz odrobinę lepiej skrojona płyta, niedocenienie Freedom Cry byłoby karygodnym błędem. Pokroju tych, które skutkują przymusowym skokiem do wody pełnej rekinów.

Kompozycje Deriviere porywają, choć nie w utartym, hollywoodzkim znaczeniu – fascynują lekkością, polotem, subtelnością, ich synonim to Wolność, nie Rozmach. Wyzwalające Attack at Sea, On the Freedom, A Boat to Freedom, High Seas czy False Paradie to przykłady fantastycznej, smyczkowej narracji. Skrzypce, altówki, wiolonczele i kontrabasy równie swobodnie ilustrują morze spokojne, jak i wzburzone (The Storm, High Seas), kiedy trzeba ustępując miejsca dosadniejszym środkom wyrazu – tym wyjętym „prosto z tropików” bądź partiom chóru. Atrakcją albumu jest świetna haitańska formacja La Troupe Makandal z tradycyjnymi pieśniami i charakterystyczną barwą głosów. Główny ciężar narracji spoczywa na smyczkach filharmoników brukselskich, więc Deriviere nie eksploatuje jej talentów zbyt nachalnie – można powiedzieć, że traktuje ten element jak cenną przyprawę. Na szczęście znajdą się utwory zdominowane przez wokalną egzotykę; United, Governor (złowieszczy, z najbardziej uwydatnionym voodoo-apokaliptycznym brzmieniem) i The Freedom Cry.

Casus La Troupe Makandal przypomina ten z Alone In The Dark, gdy Deriviere zaprosił do współpracy Żeński Chór Bułgarskiego Radia i Telewizji. Wtedy nie osiągnął wielkiego sukcesu, ale został dostrzeżony. Freedom Cry to już inna bajka. Wspomnę jeszcze o szczątkowych podobieństwach FC do RM; wynikają tylko i wyłącznie z warsztatu pracy kompozytora, a ich odnajdywanie jest niezłą zabawą – w końcu to dwa różne światy.

Kompozytor pod jedną banderą zjednoczył drogi każdemu producentowi hollywoodzki rozmach, wzorce europejskiej muzyki klasycznej i posmak egzotyki. Remember Me i Assassin’s Creed VI: Black Flag – Freedom Cry to dowody na dojrzałość kompozytora, który w dodatku zachował tak cenną skłonność do eksperymentowania. Nie boję się powiedzieć, że otrzymaliśmy najlepszy post-kydowy soundtrack do przygód asasyna. Oto werdykt – największą wadą ostatnich dwóch albumów Oliviera Deriviere jest to, że nie trafiły do sprzedaży na nośnikach fizycznych. Reszta jest muzyką. 

Assassin's Creed IV: Black Flag - Freedom Cry tracklist
01
The Root
2:18
02
The Storm
2:45
03
False Paradise
2:00
04
Fight The Tyranny
3:25
05
The Hideout
2:53
06
A Boat to Freedom
2:14
07
Attack at Sea
3:14
08
Fight the Oppressors
3:14
09
Brothers and Sisters
2:55
10
On the Freedom
2:19
11
The Fight for All
3:18
12
Governor
2:59
13
Never Again
3:23
14
High Seas
3:48
15
The Last Chance
2:43
16
United
5:02
17
The Freedom Cry
1:46

Zostaw komentarz

Adres e-mail nie będzie wyświetlany Pola wymagane oznaczone są *

Możesz korzystać z następujących tagów oraz atrybutów HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>